«ژاوا» دختری است که حس کافی بودن دارد
برند «ژاوا» نمونهای از شکلگیری یک کسبوکار نوپا در صنعت چرم ایران است که بر پایه تجربه خانوادگی در تولید، دانش آکادمیک مدیریت و شناخت رفتار مصرفکننده رشد کرده است. فاطمه غنجی، بنیانگذار این برند، در این مصاحبه از مسیر ورود به کارآفرینی، چالشهای تولید و تأمین، استراتژی انتخاب بازار هدف، نقش شبکههای اجتماعی و فروش اعتباری در توسعه برند، و تلاش برای ایجاد تعادل میان طراحی نوین و هویت سنتی محصولات چرمی صحبت میکند. این گفتوگو تصویری واقعگرایانه از الزامات رشد برند در صنعت چرم و خردهفروشی ایران ارائه میدهد.
لطفاً در ابتدا خودتان را معرفی کنید و کمی از پیشینهتان بگویید؛ اینکه از چه زمانی و با چه انگیزهای وارد دنیای طراحی و تولید محصولات چرمی شدید؟
من فاطمه غنجی متولد اردیبهشت ۱۳۷۲ هستم. از زمانی که کودک بودم مدام همراه پدرم در کارگاه دوخت کفش بچهگانه بودم و زمان زیادی را در آن فضا سپری میکردم، من در رشته مهندسی صنایع از دانشگاه دماوند و در مقطع کارشناسیارشد MBA از دانشگاه خوارزمی فارغالتحصیل شدم، اما زمانی که دانشجو بودم زبان انگلیسی تدریس میکردم و بعد از اتمام کارشناسی در یک شرکت بازرگانی به مدت ۴سال مدیر بازرگانی شرکت بودم.
در واقع از زمانی که کارمند بودم به دنبال درآمد بیشتر، پاداش، پیشرفت و مدیریت بودم و متوجه شدم نیازهای درونی من واقعاً با کارمندی اغنا نمیشود، زمانی که کارشناسیارشد میخواندم موقعیت داشتن کسبوکاری که برای خودم باشد ایجاد شد و خیلی رؤیای داشتن کارخانه کفش را سالها در ذهنم داشتم، آن موقع هیچچیزی از برند، ریتیل و فروشگاه نمیدانستم اما میدانستم که باید شروع کنم.
وقتی در آن شرکت بازرگانی بودم و همزمان کارشناسیارشد را میخواندم، شروع کردم به پیداکردن اسم برند و پس از آن ثبت برند را دنبال کردم، حدود ۶ ماهی طول کشید تا «ژاوا» ثبت شود و بعد از ثبت برند شروع کردم به پیداکردن مدلی که خیلی ترند باشد.
قبل از شروع تولید پولی را با پسانداز حقوقم جمع کرده بودم که بروم نمایشگاه کفش در ترکیه که چند عدد جنس خاص بیاورم و رفتم و چند مدل پارچه خیلی خاص آوردم و شروع کردم به پیداکردن مدل از پینترست. شروع کار من با یک اینستاگرام بدون فالوور و با یک جفت قالب و یک عکس از پینترست بود.
پدرم تخصصی در حوزه کفش زنانه نداشت، اما تمام تلاشش را کرد که اولین صندل من تولید بشود و شد. یک سال همزمان با کارمندی با پدرم صندل را تولید و شروع به فروش درصدی در گالریها و مزونها کردم. زمانی که کرونا شد کار من هم شروع شد، تمرکز روی اینستاگرام و تولید محتوای خیلی جذاب به دیدهشدن محصولاتمان خیلی کمک کرد. سال ۱۴۰۱ اولین شعبه تأسیس شد، سال ۱۴۰۲ شعبه هدیشمال و سال ۱۴۰۳ هم شعبه دومان سنتر راه افتاد.
شما در ۲6 سالگی برند «ژاوا» را تأسیس کردید؛ آن زمان چه هدف یا انگیزهای باعث شد تصمیم بگیرید مسیر کارآفرینی را آغاز کنید؟
واقعاً این موضوع به توقع هر انسانی از زندگی و روحیه آن فرد بستگی دارد. میتوانم بگویم شروع این مسیر به روحیه جنگندگیای که دارم مربوط میشود ضمن اینکه در فضایی بزرگ شدم که چالش را دوست داشتم و مدام درگیر حل مسئله بودم. بعد از گذراندن دوران کارمندی و این تجربهای که به دست آوردم، متوجه شدم که انتخابم بودن در مسیر امن نیست.
نام «ژاوا» از کجا آمده و چه مفهومی برای شما دارد؟
راستش برای انتخاب و ثبت اسم «ژاوا» خیلی زحمت کشیدم، چون آن موقع پول زیادی نداشتم که بدهم یک شرکت ثبت برند کارهای ثبت را برایم انجام بدهد. بالای ۱۰۰ اسم از میان اسامی کُردی که انتخاب کرده بودم، رد شد. تا اینکه «ژاوا» که بین اسامی انتخابی من بود، تأیید شد.
تمامی اسمهایی که انتخاب میکردم به معانیشان خیلی دقت میکردم و بیشتر از همه سعی داشتم کوتاه باشد، در ذهن بماند و معنی خوبی داشته باشد.
«ژاوا» یک اسم خاص است که ریشه کُردی دارد، معنی دومش به معنای روشنایی است، اما الهامی که برای برندبوک و هویت برند گرفته شده از دریای جاوه در اقیانوس هند میآید.
برای من مفهوم یک دختر بسیار شیک و امروزی را دارد که بسیار دوستداشتنی است و قصد دارد، احساس خوب را در مخاطب ایجاد کند؛ حس کافی بودن دارد!
در سال ۱۳۹۷ که «ژاوا» فعالیت خود را شروع کرد، چه چالشهایی پیش روی شما بود و چطور توانستید بر آنها غلبه کنید؟
یکی از بزرگترین چالشهای من نداشتن هیچ تجربهای در قسمت تولید بود، وقتی که تصمیم گرفتم که سبد محصولات را بزرگ کنم و این کار در تخصص پدرم نبود و مجبور بودم که تأمینکنندههایی را پیدا کنم که اولازهمه به من اعتماد کنند و دوم از همه برایم تولید کنند.
به من دختر ۲۶ سالهای که هیچ تجربهای در تولید نداشت، اعتماد نمیکردند و چندین بار هم بهای نداشتن تجربه را پرداخت کردم تا به جایی وصل شدم که درست بود.
یکی از دغدغههای برند «ژاوا»، ورود طراحیهای نوین با حفظ اصالت تولید محصولات چرمی است. چطور میان «نوآوری در طراحی» و «حفظ هویت سنتی چرم» تعادل ایجاد میکنید؟
اصیل بودن هویت اصلی چرم است، این اصالت کمی فضای چرم را کلاسیک و سنگین کرده، بهطوریکه مخاطبهای نوجوان و جوان خیلی کمتر به استفاده از چرم فکر میکنند، من مخاطبهایم را دوست داشتم با سلیقه خودم همراه کنم.
چون فکر میکردم که «ژاوا» برای من است پس باید روحیه من در آن ایجاد بشود و شد و سلیقههایم را در تولید اجرا کردم.
خودم را جای دختران به روزی میگذاشتم که هم اصالت برایشان مهم است و هم ترندیبودن. به نظرم این نقطهای است که این تعادل ایجاد شده. میشود این ذهنیت قدیمی را پاک کرد و امروزی بودن را با درک نسل جدید جایگزین کرد.
الان «ژاوا» در دو مرکز خرید دومان و هدیش، شعبه دارد. انتخاب این موقعیتها بر چه اساسی بوده و چه تأثیری بر رشد برند داشته است؟
بر اساس مخاطبهایی که برای «ژاوا» در نظر گرفته شده و باتوجهبه اینکه مخاطبهای چرم مخاطبهایی از قشر مرفه اجتماع هستند روی انتخاب لوکیشن حساس بودم و فکر میکنم که واقعاً این حساسیت خالیازلطف نبوده و به برندینگ «ژاوا» خیلی کمک کرده است.
همکاری شما با اسنپپی و تارا برای خرید اعتباری چه تأثیری بر تجربه مشتریان گذاشته است؟ آیا استقبال خوبی از این شیوه خرید شده است؟
به نظرم اسنپپی همه کسبوکارها را به طریق مختلف نجات داد. در زمانهایی که واقعاً میتوانستند همه کسبوکارهای کوچک از بین بروند مسیری باز شد که بتوانیم خودمان را نجات بدهیم. برای ما روی رشد و نجات تأثیر زیادی داشت و البته دارد. ما با تارا هم همکاری داریم؛ اما خب بازخوردش بهاندازه اسنپپی تا به الان جذاب نبوده است.
تولید محصولات چرمی در ایران سابقهای طولانی دارد. به نظر شما چه ویژگیهایی باعث میشود «ژاوا» در میان برندهای مشابه متمایز باشد؟
از نظر من چیزی که میتواند «ژاوا» را متمایز کند دیزاین امروزی به همراه راحتی و قیمت مناسب نسبت به کیفیت و طراحی است. همچنین پیداکردن نقطهای از مخاطبهاست که برندهای دیگر به آن نپرداختهاند.
با توجه به اینکه از آغاز تا امروز مسیر رشد خوبی داشتهاید، چه اصول یا باورهایی همیشه راهنمای شما در مدیریت برند بوده است؟
من به این باور داشتم و دارم که جا نزنم، صبر کنم و بجنگم. پشتکار و تسلیم نشدن چیزی بود که در مسیر رشد کمک کرد. هدف کوتاه اما روشن و شفاف و برنامهریزی هم در این مسیر خیلی به من کمک کرد.
بهعنوان یک بانوی ارزشآفرین در صنعت چرم، چه پیامی برای دختران و زنان جوانی دارید که میخواهند مسیر کارآفرینی را آغاز کنند؟
خیلی از خانمهای موفق فعلی هستند که رؤیافروشی میکنند و این مسیر سخت را خیلی راحت و آسان نشان میدهند. واقعنگرانه اگر بخواهم بگویم این است که اولاً از یک جایی باید شروع کرد، از منفی از صفر از یک جایی که ممکن است شرایط نسبتاً خوبی داشته باشند، از هر جا. اگر قرار است هدفی داشته باشی باید شروع کنی و منفعل نباشی. دوم اینکه تابآوری داشته باشی. این مسیر بالا و پایین زیاد دارد، صبوری و ادامه دادن خیلی مهم است. سوم اینکه خیلی زیاد ببینند، بشنوند، غرق کاری باشند که میخواهند در آن موفق شوند.
یکی از اهداف بلندمدت «ژاوا»، ایجاد شعب متعدد در سراسر کشور و رقابت با برندهای بینالمللی است. برای رسیدن به این هدف چه برنامههایی در دست دارید؟
ایجاد شعب بدون بستر مناسب و سیستماتیک بودن عملاً دور باطل است، سیستماتیک کردن مجموعه از اهداف پیاده شده امسالمان بوده که خیلی خوب با تمرکز انجام شد و در حال حاضر شرایط و بستر را برای داشتن شعبههای بیشتر فراهم کردهایم.
در پایان، اگر بخواهید «ژاوا» را در یک جمله معرفی کنید، آن جمله چیست؟
«ژاوا» دختری است که حس کافی بودن دارد. حسی که فکر میکنم خیلیهایمان نیاز داریم که با آن زیست کنیم.
تصاویر مربوطه:
